Het verkopen van een bedrijf gaat niet over één nacht ijs. In april 2016 heb ik, Johan Visser, mijn horecabedrijf Café The Bottom in Emmeloord verkocht. Deze verkoop is op een bijzondere manier verlopen. Je bedrijf verkopen is niet zo maar iets, je moet verschillende fases door, voor het zover is.

Door de jaren heen is het bestaan van horecaondernemer zodanig dat ik van tijd tot tijd wel eens dacht: nu is het genoeg geweest, nu gaan we over tot verkoop. Dit lag dan vaak ten grondslag aan een bedrijfsmatige tegenslag of een persoonlijke dip. Na zo’n periode pakte ik de draad weer op en ging ik uiteindelijk met veel energie en creativiteit weer vrolijk verder.

Stokje overdragen

In oktober 2015 vatte ik de moed bij elkaar om mijn zaak ter verkoop aan te bieden. Dit nadat ik nog weer eens verschillende gesprekken had gevoerd met vertrouwelijke mensen om mij heen. Echter, betreffende de manier waarop ik mijn zaak te koop zette trok ik mijn eigen plan.

Eerlijk verhaal

Ik zette een verkoopadvertentie in een regionale krant en vroeg daarin belangstellenden te reageren met hun motivatie waarom ze geïnteresseerd waren. Ineens was het een soort wereldnieuws in de Noordoostpolder dat The Bottom na 26 jaar te koop kwam. Er werden uitgebreide redactionele artikelen met foto’s op de voorpagina gepubliceerd. Het kon zo door niemand gemist zijn dat The Bottom te koop stond.

Goede begeleiding

De hele verkoop werd begeleid door Van der Linden Accountants uit Emmeloord. We gingen gezamenlijk met 7 kandidaten het eerste gesprek aan. De ideeën van enkele kandidaten over de voortzetting van The Bottom voldeden niet aan mijn eisen. In het tweede gesprek moesten de overgebleven kandidaten een indicatief bod op tafel leggen. Dit bod speelde mee in de afweging wie uiteindelijk de exclusiviteit zou krijgen om alleen door te gaan met de aankoop.

Criteria

Wat mij betreft moest de nieuwe eigenaar van The Bottom aan enkele eisen voldoen. Zo was het een must dat het personeelsbestand werd behouden. Het moest voor mij een serieuze ondernemer zijn, die ik het ook zou gunnen, om het over te nemen. Belangrijk was ook dat The Bottom z’n identiteit in grote lijnen zou behouden.  En niet geheel onbelangrijk: men diende kapitaalkrachtig te zijn.

Verkoopfases

Na het eerste gesprek werd een selectie van vier geïnteresseerden uitgenodigd voor een tweede gesprek. Ze konden, na ondertekening van een geheimhoudingsverklaring, een informatie memorandum ophalen bij het accountantskantoor. Tijdens deze fase diende men ook een indicatief bod en een overname- en toekomstplan op tafel te leggen. In deze fase bleek ook dat ik voor de ene gegadigde wat meer sympathie had dan voor de ander. Gunning is toch één van de belangrijkste criteria bij de verkoop van je bedrijf. We hadden eerst de exclusiviteit gegeven aan een partij die daar misbruik van maakte. Zij dachten in het vervolggesprek volledig de dienst uit te kunnen maken. Ik wilde deze partij daarna niet langer de exclusiviteit laten behouden.  In dit stadium bleek ook dat de ondersteuning van een adviseur van essentieel belang is. Dit hield me met beide benen op de grond en persoonlijke gevoelens van zakelijke beslissingen te scheiden.

Bedrijfsleider

Toen ik eind oktober aan mijn personeel bekend maakte The Bottom te gaan verkopen reageerde mijn toenmalige bedrijfsleider Tom als volgt: “Wat vind ik het jammer dat je niet nog twee jaar hebt gewacht met de verkoop, want het komt voor mij net te vroeg. Over twee jaar zou ik echt serieuze belangstelling hebben!” Hij is de dagen daarop met zijn familie gaan praten en kwam na enkele dagen bij mij terug met de mededeling: “Wij zijn tot de conclusie gekomen dat ik misschien maar één keer in mijn leven zo’n kans krijg, dus ik wil toch graag mee doen!” Uitgerekend hij kreeg uiteindelijk exclusiviteit om met ons door te gaan. Je biedt je zaak openbaar te koop aan en Tom die al jaren aan mijn zijde stond, lijkt dan de nieuwe eigenaar te worden. Heel apart!

Lange voorbereiding

Tom ging met het crowdfundings-platvorm Geld voor Elkaar in zee om de financiering rond te krijgen. De voorbereiding hiervan nam ontzettend veel tijd in beslag. Maar uiteindelijk werd het wachten beloond. Op 29 maart was €70.000,-  al in twintig minuten binnen! In een uur en een kwartier was de €225.000 bij elkaar, een nieuw record! Samen met een lening vanuit de familie was de financiering rond. Zo was Tom  tegen de verwachtingen in, de kandidaat die het meest aan alle criteria voldeed.

Geen baas in eigen zaak

Wij hadden in januari een voorlopig koopcontract ondertekend met 1 april als overdrachtsdatum, op voorwaarde van financiering. Doordat de crowdfunding iedere keer was uitgesteld, was de situatie die kort daarna ontstond  eigenlijk heel raar, want twee dagen later was de datum van de overdracht. Bijna van de ene op de andere dag was ik niet meer baas in mijn eigen zaak. Ik had gelijk aangegeven te blijven werken totdat alles officieel zou zijn overgedragen. Op Koningsdag heb ik nog geopend en tot een uur of drie gewerkt. Met de buren en wat vrienden en bekenden dronken wij een borrel en hebben aansluitend een hapje gegeten. Om half negen verlieten wij The Bottom door de voordeur. Het einde van goed 26 jaar  horecaondernemer zijn. Jaren, waarin er zoveel is gebeurd en waarin je met je zaak zoveel hebt meegemaakt, zijn voorbij.

De volgende dag werden de handtekeningen gezet bij de notaris. De verkoop was een feit!